Samuray Yetileri ile Yöneticiliğe Bir Bakış..

Samuray’ın 5 yetisi günümüzde başarının kapısını aralıyor…

Tek amacının, yaşamak ve koruması gereken bireyleri yaşatmak olan bir samurayın geliştirdiği her türlü yetinin altında derin bir öğreti yatması kaçınılmazdır. Çünkü hizmet ettiği amaç oldukça ciddidir. “Hayatta kalmak”. Bu amaç geçmişte de, günümüzde de hala bir bireyin ilk amacıdır. Sadece tehlikeler daha da çeşitlenmiş, şartlar değişim göstermiştir. Savaş alanında önüne çıkan düşmanları yok ederek hayatta kalmaya çalışan samurayların yerini, günümüzde bir çok cephede savaşıp, kendini her alanda geliştirmek zorunda olan bireyler almıştır. İş hayatından, aile yaşantısına, sosyal ilişkilere ve sosyal değişimlere ayak uydurmak zorunda olan bireyler, maddi ve manevi bir çok cephede hayatlarını ve standartlarını sürdürebilme çabası içindedirler. Bugün maddi açıdan güçlü kalıp,bir konu üzerinde uzmanlaşırken, iyi ahlaklı bir birey olarak yaşam savaşında yara almadan ayakta kalmanın çok güç olduğunu her an hissetmeye başladık. O yüzden geçmişe dönüp samurayların ağır yaşam şartlarında hayatta kalabilmek için hangi öğretilerle, hangi yetileri üzerlerinde topladıklarını incelemek yerinde olacaktır. 

Yöneticilikte İlk Adımlar

Yönetici geliştirme çalışmalarında, yönetim ve yöneticilik konularının tanımına girmeden bazı sorularla konuyu açmanın her zaman daha yararlı olduğunu gördüm. Bu yolda ilerlemeye başlayalım.

İlk soruyu şöyle sorayım: Yöneticilik sadece konumla mı (pozisyonla mı) ilgilidir?

Sorudan hareketle konuyu açmaya başlayalım. İş yaşamına yeni başlayan bir çalışanı (staj dönemi de sürece dâhil edilebilir), önce yapmak durumunda olduğu söylenen ve ona verilen işler meşgul eder.  Bu arada çalışanın yaşamında etkili olan yönetici ya da yöneticiler olduğu bir gerçektir.  Çalışan ister istemez yöneticisini ya da ilgili yöneticilerini ilk örnekler olarak görecek ve temel bir fikri de edinecektir.  Artık yapılan bir iş ile yapılan işi veren bir yönetici (ya da yöneticilerin) varlığı zihne yerleşecektir. Yönetici ya da yöneticilerin tavrına ve çalışan kişinin yapısına göre değişen ancak temelde ortak olan bir yargı oluşmaya başlayacaktır: Yöneticilik konumla ilgili bir durumdur.  Yöneticilik zıplanması gereken ve arzu edilen bir durum haline gelmeye başlayacaktır.  Bu yanlış mıdır?